januari 2019

Bijna brons voor Blommen

Drie medailles… dat is de oogst van de Limburgse veldrijders na afloop van de nationale kampioenschappen in Kruibeke. Twee keer goud (Cortjens en Kielich) en één keer brons (Laura Verdonschot). En zoveel had het niet gescheeld of ook Brent Blommen had een bronzen plak mee naar Lummen gebracht.

Na Cortjens ook Timo Kielich

De titel van Ryan Cortjens bij de juniores lag in de lijn der verwachtingen. Al moest hij het natuurlijk toch nog altijd doen.
Timo Kielich was bij de beloften ook favoriet. Eén van de vijf, werd vooraf gezegd. 20% kans op winst dus. Maar al na één ronde bleek dat Timo op dit loodzware parcours veruit de beste was van de vijf. De toekomstige turnleraar uit Alken ging meteen als een wilde te keer. De anderen moesten snel passen. Vanaf toen maakte Timo er een ware demonstratie van en degradeerde de rest van het deelnemerslijst tot een figurantenrol. Alleen pech kon hem nog verslaan. En die pech bleef gelukkig achterwege. Een dikke proficiat Timo. Daarmee is hij de derde Limburger die nationaal kampioen bij de beloften wordt. In 1996 lukte Ben Berden daar in Overijse in. Dat was ook het allereerste kampioenschap dat voor beloften werd georganiseerd. Twee jaar geleden werd Quinten Hermans in Oostende kampioen. Het jaar dat Limburg het BK met twee titels afsloot: Cortjens bij de nieuwelingen en dus Hermans bij de beloften.

Cortjens nationaal junioreskampioen

Limburg heeft een nationale kampioen veldrijden. Daarvoor zorgde Ryan Cortjens. Niet totaal onverwacht uiteraard. Hij was vooraf de uitgesproken favoriet, samen met Witse Meeussen. Laatstgenoemde domineerde het eerste deel van deze winter. Maar sinds december moest hij meestal zijn meerdere erkennen in Cortjens. Doch op een kampioenschap weet je nooit. Meeussen werd een jaar geleden als eerstejaars al tweede. Cortjens werd toen pas tiende, weliswaar als gevolg van kettingproblemen meteen na de start waardoor hij een ganse cross moest achtervolgen.
Nu ging het meteen goed. Cortjens nam de kopstart maar… op de eerste technische passage leek het al fout te lopen. De Maaslander kwam ten val en het duurde even eer hij zijn fiets van onder de reclamedoeken had getrokken.

Fretin wint eerste omnium van 2019

Junior Milan Fretin heeft de eerste omniummeeting van 2019 gewonnen, een wedstrijd tellend voor de Beker van België. Het werd bijzonder spannend. Het omnium bestond uit vier onderdelen. De eerste drie nummers werd telkens gewonnen door verschillende renners: Fretin won de scratch, Vergote de temporonde en Vandenbranden de km. Dus moest het slotnummer, de puntenkoers, voor de beslissing zorgen. Daarin perste Fretin een sterk nummertje uit zijn kuiten. Na 20 ronden dichtte hij een kloof op vier renners en ging meteen door. Enkel Waeyaert kon mee en die twee pakten een ronde. Dit volstond voor Genkenaar Fretin om de eindzege te pakken. (foto: Jean Knop)

Cortjens nog niet leeg

Nadat hij zich in december onklopbaar had getoond, moest Ryan Cortjens in Diegem en Baal vrede nemen met ereplaatsen. “Te veel gereden. Het scherp is eraf. Jammer zo net voor de kampioenschappen”, meenden sommige betweters. Niet dus. Dat bewees Ryan in Brussel door via een sterk slotnummer andermaal te winnen. Met het vingertje op de mond overschreed hij de aankomstlijn alsof hij hiermee sommige mensen de mond wilde snoeren. “Ach iedereen heeft recht op zijn mening”, aldus de altijd even beleefde en rustige Maaslander. “Maar ik wist wel beter. Ik ken men lichaam. Dat zegereeks eens zou stoppen was toch logisch. Maar ik ben zeker nog niet leeg.”
In Brussel pakte Cortjens uit met een sterk slotnummertje. Van bij de start domineerde zijn concurrent Meeussen. Cortjens volgde constant op goed twintig seconden. “Ik wist dat het nog mogelijk was om dit parcours zo’n kloof te dichten. Dat heb ik dan ook in de laatste ronde geprobeerd en het is me gelukt.”

Van cap naar driekleur?

Op het podium kreeg Laura Verdonschot als derde een ‘square academic cap’ opgezet. Daarmee mag haar prestatie als ‘geslaagd’ beschouwd worden. Maar in het veldrijden is het zo dat je dit elke week opnieuw moet bewijzen. Volgend weekend moet ze proberen die cap te vervangen door een nationale driekleur. “Dat is allicht te hoog gegrepen”, stelt ze. “Al moet natuurlijk elke wedstrijd gereden worden. Maar met eenzelfde prestatie als vandaag, podium dus, zal ik al heel tevreden zijn. Met dezelfde goede benen moet dat binnen mijn mogelijkheden liggen. Al ging het vandaag op dit technisch parcours ook niet zo gemakkelijk. Ik maakte nogal wat fouten. Maar blijkbaar waren de anderen in datzelfde bedje ziek. Het was zeker geen makkelijk crosje. Maar wel een heel mooi”, besluit Laura fier.