Bovelingen

Datum: 
29 apr 2018
Categorie: 
el / bel
Dln: 
43
Toptien: 
  1. Wouters Rutger
  2. Pagnaer Arthur
  3. Lehaen Dries
  4. Scherpenbergh Tristan
  5. Vastmans Dries
  6. Panis Maxim
  7. Jacobs Pieter
  8. Vanderaerden Massimo
  9. Willems Tom
  10. Geysen Kurt
verslag: 

Rutger Wouters volgt zichzelf op als provinciaal kampioen. Hij was mee met een vroege vlucht van tien die stand hield tot het einde. In de finale controleerde hij alles en iedereen en was nog sterk genoeg om de spurt te winnen. In die kopgroep ook twee beloften: Dries Vastmans en Tristan Scherpenbergh. Laatstgenoemde bleek van de twee de snelste.
Scherpenbergh kroonde zich daarmee tot beloftenkampioen. Uitgerekend op dezelfde plaats waar hij zich vorig jaar voor het eerst in de kijker reed en daar toen in de Ster voor juniores een trui van beste Limburger kreeg, werd hij weer met een kleinood bedacht. “Een mooi trui”, lacht de Hasselaar die nog maar goed twee jaar koers nadat hij stopte met voetballen bij FC Hades. “Of ik Vastmans in de spurt kon verslaan, wist ik eigenlijk niet. Eigenlijk ken ik Dries niet goed en dus ook niet zijn spurterskwaliteiten. Daarvoor ben ik nog niet lang genoeg coureur. Ik heb mijn eigen sprint gereden, ben van heel ver begonnen. Misschien wel van te ver, waardoor ik op het einde stilviel maar toch nog 4de werd, net voor Vastmans.”
De spurt voor zege was een kolfje naar de hand van Rutger Wouters, waarmee hij zichzelf als kampioen opvolgt.  “Ik heb hier hard voor moeten knokken. Vooreerst moesten we diep gaan om de kloof te slaan. Gelukkig kon ik daarvoor rekenen om mijn ploegmaat Jeroen Noels, die na een sleutelbeenbreuk pas zijn eerste wedstrijd reed. Ook de anderen reden goed mee en dat was nodig want een groepje van acht achtervolgers bleef ons lang op de hielen zitten. Maar uiteindelijk brak dan toch de veer waardoor we een beetje op ons gemak zaten. Niet voor lang echter want al op vier ronden van het einde begon Pieter Jacobs de aanvalstrom te luiden. Ik wist meteen dat het vanaf toen aanvallen zou blijven rekenen en dat het niet makkelijk zou zijn om die allemaal te counteren. Om hen te ontmoedigen heb ik dan ook zelf een paar keer aangevallen. Maar dat maakte niet al te veel indruk op de rest. Uiteindelijk heb ik het toch gered en moest ik daarvoor de laatste twee ronden bijna alleen op kop rijden. In de spurt kwam dan Arthur Pagnaer nog dicht. Gelukkig kon ik hem nog afhouden. Ik ben echt blij met deze nieuwe titel waar ik echt naartoe heb geleefd. Wat meer op mijn eten gelet waardoor ik 1,5kg minder ben en wat meer gerust wat voor mij niet evident is”, lacht hij. “Het heeft wel geresulteerd in goede benen vandaag. En dat was echt wel nodig.”