Cedric Raymackers

"Dit gaat blijven hangen"

Absolute uitblinkers tijdens het provinciaal kampioenschap voor eliten z/c en beloften waren zonder discussie Glenn Loenders en Cedric Raymackers. Beiden reden quasi de ganse wedstrijd vooruit. Voor Loenders leverde het de provinciale beloftentitel op. Raymackers daarentegen bleef uiteindelijk met lege handen achter. Een bijna zekere titel werd hem in laatste instantie nog door Timothy Stevens afgesnoept. Al heeft Stevens daar uiteraard zelf heel hard voor geknokt en is het dus ook voor hem verdiend.
Voor Raymackers is het al de tweede keer dat hij in een PK de man van de wedstrijd is maar toch niet kampioen wordt. Dat overkwam hem enkele jaren geleden ook al eens in St.-Lambrechts-Herk. Ook toen reed hij de ganse wedstrijd met Stevens, Segers en Claes aan de leiding, deed op de slotklim een gooi naar winst, maar werd gecounterd door Joren Segers en… jawel… Stevens.
“Tja… dat zal mijn lot zijn zeker”, schuddebolt de knaap uit Zepperen die dit jaar toch al een wedstrijd in Luxemburg kon winnen. “Ik had vandaag echt superbenen en dat parcours van Kerniel is me ook op het lijf geschreven. Met Loenders had ik ook een prima partner. We hebben begin dit jaar in Brustem nog eens goed samengewerkt. Toen reden we onder ons tweetjes in de slotfase nog een grote kloof op de vluchters dicht. Nu was het aan ons om als vluchters vooraan te kunnen blijven. En daar hebben we alles aan gedaan. Jammer dat het enkel van ons twee moest komen, ook al waren we in het begin met vijf. Doch daar zaten toen een paar ‘slepers’ tussen. Akkoord, als je niet kan, dan kan je niet. Maar in de slotfase zag ik wel dat ze alle drie nog voluit aan de kop konden rijden toen ze werden bijgehaald door Stevens en Noels en zo alsnog meehielpen om de kloof op Loenders en mezelf te dichten. Als ze die energie in de eerste koershelft hadden gebruikt, was onze voorsprong ongetwijfeld een stuk groter geweest en waren Stevens en Noels allicht niet meer teruggekeerd.”
Als je zo dicht bij winst bent en het lukt niet, dan ben je uiteraard ontgoocheld. Maar eigenlijk mag Raymackers best tevreden zijn. “Dat is inderdaad zo”, knikt hij. “Ik heb ontzettend veel last van een pollenallergie. Dat is ook de reden waarom ik een hele tijd niet meer heb gekoerst. Pas enkele dagen geleden heb ik in Isère de competitie hervat. Dit is pas mijn tweede koers na een lange stop. En als je dan bekijkt op welke manier ik deze heb afgewerkt, op een toch lastig parcours, is dat meer dan behoorlijk. Normaal heb ik met zulk een warm weer ook last met de ademhaling, maar ook daar had ik vandaag gelukkig geen problemen mee. Alles verliep naar wens. Alleen jammer dat de provinciale titel me in laatste instantie nog door de vingers glipte omdat mijn trainingsmakker Timothy Stevens op het einde nog een bijzonder sterk nummer uit zijn benen schudde.
Dit verlies zal bij mij toch enkele dagen blijven hangen, maar volgend weekend rijd ik met de ploeg een wedstrijd in Frankrijk en dan schuiven we dit weer aan de kant. Op naar het volgende.”

Share