Emotioneel interview van een grote mijnheer

Ryan Cortjens is een grote mijnheer. Als renner maar zeker als mens. Dat hebben we al een paar keer geschreven. En dat is na afloop van het WK weer eens gebleken tijdens het interview na de podiumceremonie. Tranen rolden over zijn wangen. Niet van ontgoocheling. Wel van geluk en vooral emotie. Uiteraard blij met die derde plaats. Maar… vooral blij voor een goede supporter waarvan hij niet lang voor de wedstrijd te horen had gekregen dat ze enkele dagen geleden kankervrij werd verklaard. Deze getuigenis zorgde zelfs voor een krop in de keel van de toch wel ervaren interviewer. En zeker ook in de keel van de vele mensen die deze super supporter kennen. Iemand waarbij wielerbloed door de aderen stroomt. Al heeft ze de laatste jaren vaak dat wielerbloed noodgedwongen moeten laten mengen met massa’s druppels chemo. Sylvi (ze zal het ons zeker niet kwalijk nemen wanneer we haar naam hier noemen) is een wielerfan in hart en nieren en door iedereen in het Limburgse (maar ook daarbuiten) wielermilieu gekend. Als verzorgster bij divese teams, als supporter, als een ‘echte’ wielermama, figuurlijk maar ook letterlijk (als moeder van prof Dennis Coenen). Ze heeft een hele dikke boon voor Ryan. Uiteraard omdat ze beiden van Lanaken zijn maar ook zeker omwille van wie Ryan is. In en buiten de koers. “Zij is er altijd voor mij”, snikte Ryan tijdens het interview. En dat is ook zo. Het was trouwens zij die tijdens het BK hem in de laatste bocht een nationale driekleur in de handen duwde. Ze was er uiteraard ook graag in Denemarken bij geweest. Maar omwille van die vervelende K-ziekte kan dat niet altijd. Na een lange strijd zou ze afgelopen woensdag na een scanonderzoek het resultaat van een paar zware operaties en massa’s chemodruppels te horen krijgen. Als lotgenoot leefde ik woensdag met haar mee toen ze een berichtje stuurde dat ze zenuwachtig bij de dokter op de uitslag zat te wachten, de stress kennende. Als lotgenoot was ik oh zo content toen ze stuurde dat er NIETS van kankercellen meer te zien was. De druppeltjes hadden hun werk gedaan. Als lotgenoot weet ik dat jongeren met die stressmomenten niet zo bezig zijn. Zelfs niet als ze redelijk dichtbij staan. Dat Ryan dat wel deed en het uitte na afloop van een voor hem zo belangrijk wereldkampioenschap, is ontzettend pakkend, siert hem en maakt van hem een groot mens. Sylvi was er in Denemarken niet bij. Zij heeft zich na dat super nieuws terecht getrakteerd op een reisje Mallorca, afreis op zaterdag. Maar niet zonder dat ze eerst in het sportcentrum van Lanaken op een groot scherm het WK voor juniores had gevolgd om meteen daarna richting luchthaven te reizen. Het (voor haar zeker) emotionele interview in haar hart meenemend.

Share