Helchteren

Datum: 
6 mei 2018
Categorie: 
profs
Dln: 
166
Toptien: 
  1. Philipsen Jasper
  2. Van Trijp Maarten
  3. Coenen Dennis
  4. Nowell Matthew
  5. Ruijgh Rob
  6. Van Rooy Kenneth
  7. Van Luijk Sven
  8. Jacobs Pieter
  9. De Bondt Dries
  10. Oostra Folkert
verslag: 

Wat een talent is die Jasper Philipsen. Sommigen noemen hem nu al de nieuwe Tom Boonen, Tom incluis. Maar daar wil Jasper, altijd even bescheiden en met de voeten op de grond, niet van horen. Hij timmert rustig aan zijn eigen weg. Ook al heeft hij een profstatuut, toch wil hij nog zoveel mogelijk beloftenwedstrijden rijden.  Maar met het oog op de Ronde van Californië die op 13 mei van start gaat, deed hij het een paar weekje relatief rustig aan. Geen competitie meer na de memorial Arno Wallaard op 21 april waar hij elfde werd. In Helchteren zou hij hervatten, kwestie van opnieuw het ritme in de benen te krijgen.

Afgaand op wat hij in de GP Maarten Wynants liet zien, komt dat dik in orde. Hij was daar gewoon niet ‘kapot’ te krijgen.

Jasper is naast een beresterke coureur ook iemand met koersintelect. En dat bleek zondag andermaal. Toen zich na goed 30km een kopgroep vormde, voelde hij aan dat dit wel eens een beslissende zet zou kunnen zijn. En dus knalde Philipsen in zijn eentje naar die groep toe. Hij dichtte een kloof van bijna een halve minuut. Een knap staaltje fietswerk. En jawel… hij had het perfect aangevoeld want die kopgroep van 14 renners, met daarbij ook ‘Limburger’ Pieter Jacobs reed in geen tijd een minuut van de rest weg. Een uurtje later vormde zich onder impuls van ondermeer Dennis Coenen en Timothy Stevens, achter de leiders een achtervolgende groep van een twintigtal. Zij naderden snel tot op een halve minuut maar bleven toen wat hangen omdat er vooraan constant hard gefietst werd.

Uiteraard werd de samensmelting van de twee groepen een feit. Maar dat was zeker niet naar de zin van Philipsen die samen met andermaal Pieter Jacobs (ook heel sterk) en nog twee anderen opnieuw aan de haal ging. Dit viertal ging er vol voor. Pas heel dicht bij de meet werden ze opgeslorpt door een select achtervolgend groepje met ondermeer Dennis Coenen. Maar nog zat Philipsen niet op de bodem van zijn krachtenarsenaal. In de spurt toonde hij zich de snelste. Dennis Coenen werd derde.

Voor Philipsen een zege met panache en nog maar eens een bewijs dat hij een hele grote kan worden.