Paulus in WK selectie

Het grote Limburgs aandeel in de WK selectie met een 3 op 8 is in schril contrast met dat van de andere categorieën. Daar moet onze provincie het stellen met een reserveplaats van Milan Paulus in de junioresselectie. Niet onbegrijpelijk omdat men een parcours voor echte klimmers onder de wielen geschoven krijgt. En bij de juniores kan de Truienaar op dat terrein meer dan behoorlijk zijn streng trekken.
Voor wielerliefhebbers die het jeugdwielrennen niet echt op de voet volgen, is zijn selectie allicht een verrassing. Gewonnen heeft hij dit jaar (nog) niet. De koersen waar er echt moet geklommen worden zijn in ons land dan ook niet zo dik gezaaid en dus liggen voor hem de winstkansen niet voor het grijpen. Maar indien dat toch eens gebeurde, finishte Paulus steevast vooraan.
“Daarom dat ik er ook wel een beetje op gerekend had dat mijn naam op de selectielijst zou staan”, aldus Milan. “De mensen van de wielerbond kennen mijn capaciteiten. Ik heb dit jaar al twee keer mogen deelnemen aan een klimstage. Eentje in de Ardennen en eentje in de Vogezen. Daar heb ik mij als eerstejaars niet laten wegdrummen door de toch wel talentrijke lichting van tweedejaars waarvan ons land op het WK (met ondermeer Evenepoel nvdr.), heel wat verwacht. Op de steile en lange klimmen, reden ze mij niet weg. Bovendien ben ik negende geëindigd in het eindklassement van de Classique des Alpes, een bijzonder zware rittenwedstrijd voor juniores. Niet zo vanzelfsprekend voor een eerstejaars. Ook werd ik op het BK tijdrijden, waar eveneens een serieus klimmetje in het parcours zat, derde en dit na toppers als Evenepoel en Van Wilder. In de klimkoers van Herbeumont werd ik tweede. Dus eigenlijk meen ik die selectie toch wel verdiend te hebben.
De kans dat Paulus ook effectief aan de start zal staan op het WK is niet zo groot. “Dat besef ik”, gaat hij verder. “Uiteraard ben ik daarover een tikkeltje ontgoocheld. Ik zou liegen moest ik dit ontkennen. Je wil altijd het hoogst bereikbare. Maar de selectie van de effectieven is terecht. Als eerstejaars mis ik nog dat tikkeltje kracht om op hun hoogte te komen. Indien ik uiteindelijk toch zou mogen starten, zal ik heel blij zijn. Maar dat zou dan alleen kunnen wanneer een ander door pech of ziekte forfait moet geven. En dat wens ik niemand toe. Toch hou ik me klaar. Zo doe ik deze week nog een stage in de Vogezen met de nationale ploeg. Dit wordt mijn laatste zware trainingsweek voor dit seizoen. Indien ik niet start in het WK, zal ik nadien het seizoen rustig afwerken, hopend hier of daar nog eens voor een sterke prestatie te kunnen zorgen. Al was het maar om gemotiveerd de winter in te gaan. Dat helpt altijd als voorbereiding op het komend seizoen.”

Share