Reynders door kenners gekend

In de Limburgse wedstrijden heeft men Jens Reynders dit jaar zelden gezien. Daardoor glipte hij een beetje uit de schijnwerpers van het plaatselijke publiek. Maar de internationale volgers en talentscouts van profploegen hebben hem wel gezien. Zo goed zelfs dat Jens de kans kreeg om volgend jaar prof te worden.
Jens Reynders wil net als zijn leeftijdsgenoot Gerben Thijssen nog een jaartje verder groeien bij de beloften. “Neen ik ga de profploegen die naar mij hengelden niet noemen omdat ze beloofden me volgend jaar opnieuw te polsen”, lacht Jens. “In ieder geval was het geen gemakkelijke keuze. De drang om prof te worden is er altijd. Maar daar tegenover staat dat je er ook sterk genoeg voor moet zijn. Van mezelf vind ik dat dit nog niet het geval is.”
Nochtans reed de belofte uit Heers zich meermaals in tal van profwedstrijd in de kijker. “Het ging het afgelopen seizoen inderdaad buiten verwachtingen goed”, knikt hij. “Vergeet niet dat ik vorig jaar in augustus met klierkoorts aan de kant werd gezet. Vijftien weken heb ik niet kunnen trainen. Pas vanaf januari mocht het weer. Omdat ik na die lange winter echt honger had naar de fiets ben ik er meteen keihard en gedreven ingevlogen. Met goed resultaat want ik won in maart meteen twee kleinere wedstrijden. Super voor het moreel. Helaas werd mijn conditieopbouw wat later weer geremd door een vrij zware val in de eerste rit van de Triptique met knieproblemen als gevolg.”
Niet veel later sloeg Reynders iedereen met verbazing door zijn prestatie in de Elfstedenronde. “Voor mij het hoogtepunt van mijn seizoen”, stelt Jens. “Ik ging daar mee in een vroege vlucht en was op het einde nog sterk genoeg om mee te glippen met een elitengroepje met ondermeer kleppers als Van de Poel, Keukeleire, Serry, Dupont, Vandersande,… Helaas werden we op 5km van de meet terug gegrepen. Nadien heb ik die prestatie in andere profwedstrijden kunnen bevestigen.”
Zijn grootste ontgoocheling van het seizoen noemt Reynders die zilveren medaille op het BK voor beloften. “De dag voordien had ik nog aan een profkoers in Nederland deelgenomen. Echt fris stond ik dus niet aan de start. Daarom verwachtte ik van dat BK niet veel. Als eenling uit een Luxemburgs team opboksen tegen grote blokken, zou toch onbegonnen werk zijn. Doch ik had die dag echt superbenen. Er was een heel sterk en slim blok van Lotto nodig om me van de titel te houden. Ik werd tweede en laat dat nu juist de minst aangename plaats op een kampioenschapspodium zijn.”
Volgend seizoen zal Jens Reynders het shirtje van zijn Luxemburgs continentaal Leopardteam ruilen voor dat van een Belgische beloftenploeg. “Ik had keuze te over maar omdat de voorwaarde bij het Waalse continentale Ago voor de mij de beste waren, heb ik daarvoor gekozen.”

Share