Sander Lemmens is sterk bezig

Nadat vorige week in Heusden Timo Kielich Limburg een eerste veldritzege bij de beloften en eliten z/c bezorgde, was het afgelopen zondag de beurt aan Sander Lemmens. De knaap uit Ham spurtte in Herenthout op een super snel parcours naar de zege. Niet echt een verrassing na wat hij een week eerder in Heusden uit zijn mouw had geschud. Die zege hing duidelijk in de lucht.
In Heusden trapte Lemmens in de start zijn ketting stuk waardoor hij tot aan de eerste materiaalpost moest lopen en steppen met als gevolg dat hij aan een hopeloze achtervolging moest beginnen. En toch slaagde Lemmens er in om nog vierde te worden. Een indrukwekkend staaltje fietswerk was dat. En dat heeft hij een week later in Herenthout nog eens over gedaan.
“Het gaat inderdaad goed”, stelt Sander. “Nog niet super want traditiegetrouw duurt het altijd wel een tijdje eer ik op dreef kom. Het gaat nu al goed, maar normaal moet er nog wat bij kunnen. In Heusden was ik inderdaad sterk. En wie weet had ik zonder die pech in de start ook daar al kunnen winnen. Al weet je zoiets natuurlijk nooit. Kielich kloppen is immers niet zo vanzelfsprekend.”
In Herenthout was er geen Kielich. Die reed in Ruddervoorde de superprestigewedstrijd, waar hij trouwens vierde belofte werd. Waarmee we de zege van Lemmens zeker niet willen minimaliseren. “Het was een hele snelle wedstrijd en daar houd ik wel van. Omdat het op dat parcours moeilijk was om voorbij te steken, heb ik van bij de start de leiding genomen. Wegrijden van de rest lukte niet. Ik heb het een paar keer geprobeerd doch door de strakke wind was dat zo goed als onmogelijk. Daarom heb ik me op de spurt geconcentreerd. Ik weet dat ik een sprint in de benen heb. Als we met een klein groepje naar de meet gaan, is het moeilijk om mij te kloppen. Dat heb ik bij de juniores ook al bewezen en nu dus ook weer.”
Voor Lemmens was het sinds 2016 geleden dat hij nog eens had gewonnen. Dat seizoen lukte hem dat drie keer. “Vorig jaar was mijn eerste seizoen als belofte. De overstap van junior naar belofte is niet min. Vooral omdat je dan meestal ook bij de eliten z/c moet rijden. Het leeftijdsverschil is groot en de krachtverhoudingen uiteraard ook. Dit jaar ben ik sterker geworden. Ook dankzij mijn ploeg Acrog-Pauwels Sauzen waarmee ik een mooi wegprogramma heb kunnen afwerken. Zo kon ik ondermeer deelnemen aan de Ronde van Vlaams-Brabant en ik voel wel dat je daardoor beter wordt. Vroeger reed ik amper wegwedstrijden, omdat ik het niet graag doe. Maar eens belofte is het wel nodig als voorbereiding op het veldritseizoen.”
Hoge verwachtingen heeft Sander, die al van bij de nieuwelingen getraind worde door Luc Boven, nog niet. “Ik studeer elektromechanica in Geel en zit daar in het 2de jaar. Dit combineren met veldrijden lukt wel, maar uiteraard krijgen mijn studies de absolute voorkeur. Voor de rest bekijk ik het in het veldrijden een beetje week per week. Deze week rijd ik op Allerheiligendag de Koppenbergcross en volgende zaterdag en zondag rijd ik twee wedstrijden van de Moedige veldrijder. Wie weet lukt het me daar nog eens om te winnen.”

Share