Thijssen valt zwaar

De papa en mama van Gerben Thyssen zullen zich de eerste ‘nacht’ van de zesdaagse van Gent zonder twijfel nog lang herinneren. Iets voor middernacht stond de klok voor hen quasi stil want hun oudste zoon bleef toen na een horrorcrash roerloos tegen de planken van het Kuipke liggen.
Vader en moeder volgden net voordien met aandacht het gebeuren op de ovale band. “En plots hoorde we een luidde knal van een renners die onderuit ging”, spoelt vader Koen de film terug. “Valpartijen tijdens een zesdaagse gebeuren wel meer. En ook Gerben ligt wel eens vaker tegen de planken. Maar nu zag ik meteen dat het ernstig was. Gerben is iemand die meteen recht springt en weer de fiets op wil. Dit keer bleef hij roerloos liggen. Ik ben ogenblikkelijk naar de plaats van het onheil gespurt en zag meteen dat Gerben buiten bewustzijn was. Even spelen zich daar de meest rare taferelen door je hoofd want je ziet daar je zoon liggen op een manier die je eigenlijk niet wil zien. Bovendien sta je daar machteloos toe te kijken. Je wil iets doen maar weet niet wat of hoe. Gelukkig zijn tijdens zo’n zesdaagse de hulpdiensten uitstekend en zeer professioneel georganiseerd. Ik kan daar alleen maar lof over spreken. Ook de steun van de renners en het publiek achteraf toen Gerben uiteindelijk dan toch werd afgevoerd, was hartverwarmend. En als dan om half twee ’s nachts ploegmanager John Lelangue het ziekenhuis komt binnengestapt en al het organisatorische meteen van je overneemt, voel je je als ouder echt wel gesteund.”
Toch was het voor papa Koen en mama Christa een nachtje bang afwachten. “De eerste berichten waren dat men op de scan vlekjes bloed in de hersenen had gezien wat wel eens op een paar kleine hersenbloedingen zou kunnen wijzen. Achteraf kregen we van de spoedarts meer geruststellende berichten. Wellicht zou dat wat ze gezien hadden een gevolg zijn van de zwellingen in zijn hoofd en zou de kans op bloedingen relatief klein zijn. Om het echt uit te sluiten moet de zwelling weg zijn en dat is toch nog een 48-tal uren afwachten. Breuken zijn er uiteraard ook: sleutelbeenbreuk en enkele gebroken ribben. Maar die helen. De kwetsuren aan zijn hoofd baren ons uiteraard het meeste zorgen. Maar de urgentieartsen zien het positief. Dan moeten wij dat ook proberen te doen.”
Spreken met Gerben spreken is voorlopig nog beperkt. “Hij is er nog totaal niet bij. Als we op hem roepen, reageert hij wel maar voor de rest moet hij vooral rusten. Hij weet ook totaal niet wat er gebeurd is, doch dat is na zo’n val niet verwonderlijk. Toch ben ik dit keer benieuwd hoe hij met dit gebeuren zal omgaan. Gerben is een harde en is na valpartijen al een paar keer van ver moeten terugkomen. Dat lukte hem altijd aardig en ook vrij snel. Ik vermoed dat dit nu toch wel iets meer impact om hem zal hebben. Maar dat oplapwerk is een zorg voor later.”

 

Share