Tim Celen

Derde wereldbekerzege in G-wielrennen

Zeker van een stek in de selectie voor de paralympics 2021 in Tokio is de 23-jarige Tim Celen uit Ham nog niet. Maar na zijn schitterende wereldbekerzege van afgelopen zondag in Oostende en in de Ronde van Vlaanderen een week eerder, mag de tri-biker in de categorie MT2  toch al min of meer op beide oren slapen.
Een geweldige prestatie van een topsporter die geboren werd met een verlamming. “De buitenwereld kijk daar allicht met verwondering naar maar voor mij is dat anders. Ik heb nooit anders geweten”, aldus Tim. “Ik probeer er het beste van te maken. Vroeger probeerde ik het even als voetballer maar het was al vlug duidelijk dat het dit niet zou worden. Dan maar fietsen en al vlug werd bij mensen uit ons milieu duidelijk dat ik daar talent voor had. Na wat wedstrijdjes op recreatief vlak doe ik sinds 2015 op internationaal niveau aan G-wielrennen. En ik ga er vol voor. Qua trainingsarbeid kan je het een beetje vergelijken met wat valide wielrenners er voor doen. We doen zeker wat minder aan duurtraining vermits onze wedstrijden slechts een 50-tal kilometer zijn. Maar in totaal fiets ik wekelijk toch om en bij de 15 uren met daarnaast ook nog krachttrainingen. Allemaal onder leiding van een professionele trainer.”
Volgende maand wil Tim Celen hoog scoren op het WK in Portugal en daarna gaat de focus richting Spelen.
“De selecties worden pas  op 14 juli bekend gemaakt. Maar het zou al serieus mis moeten lopen mocht ik er niet bij zijn”, aldus Tim Celen die op de vorige paralympics in Tokio (2016) op 18-jarige leeftijd al 6de werd. Afgelopen week versloeg hij in de wereldbeker in Oostende in een spurt met twee de Spanjaard Figuerola. Voor Celen was dit zijn derde zege in een wereldbeker. “Ik won eerder al eentje in Italië (2017) en in één in Canada (2019). Maar deze in eigen land is toch speciaal.”
Een week eerder won Tim ook de allereerste Ronde van Vlaanderen voor G-wielrenners. “Een unieke belevenis omdat we niet vaak de kans krijgen om van stad tot stad te rijden. We vertrokken in Tiegem en arriveerden in Ronsse met onderweg onder meer de Kluisberg en de Knokteberg. Op zo’n momenten voel je je echt wielrenner.”

Share