Winnen: wat jaren een de tweede natuur was van Rutger Wouters, ging dit jaar oh zo moeizaam. op 24 mei stond er nog maar één zegestreepje achter zijn naam. Dat was het PK tijdrijden waar hij op één na de enige deelnemer was. Winnen is natuurlijk winnen. Maar toch… van Rutger waren wij en ook hij meer gewoon.
Tot dan die 24ste mei in Rijkevorsel. Op schermutselingen van onder meer Jeff Wouters, Daan Stevens en later Yarno Vanherck die ruim 60km vooruit reed, waren er na 110km wedstrijd nog een pak potentiële winnaars. Toen waagde Wouters het. Hij kreeg Boud Greefs mee. De twee verstonden elkaar uitstekend en sloegen een ruime kloof. Het duo spurtte voor de zege en Rutger toonde zich de snelste.
Een dag later was het opnieuw prijs. Rutger stond aan de start van een wedstrijd in Arendonk en na een wedstrijd van 108 km aan een gemiddelde van meer 45km/u wist hij zich van de rest te ontdoen om zo met een kleine voorsprong te winnen op Guillaume Seye, dit seizoen toch ook al goed voor vijf overwinningen.
Toen tien renners zich afzonderde dichtte Rutger samen met Jeno Grootjans de kloof. Daardoor ontstond er dus een kopgroep van twaalf doch door de warmte kregen nogal wat renners het moeilijk waardoor ze niet meer voluit konden gaan en het peloton dreigde terug te keren. Wouters versnelde en kreeg nog vier renners mee. Maar ook die moesten bij een volgende versnelling van de hardrijder uit Koersel het hoofd buigen. Het werd dus een bijzonder succosvol Pinksterweekend voor Wouters.
