Het BK voor juniores in Rollegem heeft Limburg niet veel opgebracht. In het wedstrijdverloop kwamen ze nauwelijks voor. Alleen de naam van Ferre Hulsmans klonk een keer door de wedstrijdradio als lid van een achtervolgend groepje dat snel weer werd bijgehaald. En de 28ste plaats van Jitse Bullen uit Kinrooi is te ver om van een succes te mogen spreken. Jammer, maar het was ook een beetje voorspeld. De Limburgse juniores konden het ganse seizoen in de grote wedstrijd nog niet meedoen met de top. In dit BK dus ook niet.
Idem bij de meisjes-juniores. Tenzij we Jana Gevers als één van ons beschouwen. Ze is de dochter van Iwan Gevers, geboren en getogen in Limburg (Leopoldsburg), gewezen renner, broer van Geert en schoonbroer van Hilde Kuyckx, de zus van Jan Kuyckx, tien jaar een meer dan behoorlijke prof geweest met een tweede plaats in Parijs-Tours (2008) als uitschieter. Wie een beetje thuis is in het Limburgs wielrennen zal het niet raar vinden dat we Jana, ook al woont ze in Olmen, een beetje als Limburgse beschouwen. Met plezier trouwens. Ze werd al voor de derde keer op rij (twee keer bij de nieuwelingen en nu bij de juniores) Belgisch kampioen.
Bij de jongens juniores ging de titel naar Simon Van der Voort uit Rijkevorsel. In de voorlaatste ronde waagde hij samen met zijn vriend en trainingsmakker Axel Van Dijck zijn kans. Uiteraard verstonden de twee elkaar en gingen ze er voluit voor. Uiteindelijk ging de titel naar Van der Voort.
Nochtans was ook hij net als onze Limburgse juniores geen favoriet. Hij had weliswaar tijdens het openingsweekend van dit seizoen in Rijkevorsel gewonnen. Maar nadien bevestigde hij niet echt met uitslagen. Vorige week was hij in Spanje aan het werk. “Een rondeke met steile hellingen op het einde. Niet echt iets voor mij”, aldus de nieuwe kampioen. “Maar ik bouwde daar wel aan mijn conditie en dat heeft me ongetwijfeld de titel opgeleverd.”
Van der Voort bewijst nog maar eens dat je niet bij de absolute topfavorieten moet horen om op een parcours als dat van Rollegem kampioen te worden. Met een beetje meeval, maar vooral een grote dosis lef had het wellicht ook voor een Limburger gekund en dan hadden we hier een heel ander verhaal geschreven.
Als nieuweling was Van der Voort een topper. Hijzelf heeft een begrijpelijke verklaring waarom het nadien minder ging.
“Het is heel mooi om de driekleur te veroveren, temeer omdat het tot nog toe niet mijn beste seizoen was geweest. Ook vorig jaar liep het niet vlot. Door valpartijen en materiaalpech bleef ik onder de verwachtingen, maar de zwaarste klap volgde nog toen ik in de Vuelta Junior a la Ribera del Duero in de buurt lag van de Spaanse jongen die overleed aan zijn verwondingen. Het heeft lang geduurd vooraleer ik me over die tragedie kon zetten. Ik heb het mentaal zwaar gehad, maar ben nu blij dat ik doorgezet heb,” vertelt hij aan Het Nieuwsblad.
