Op het EK zagen we opnieuw de echte Jarno Widar. Het loodzware parcours zorgde voor de natuurlijke schifting en de ploegmaats van Widar hielden hun kopman perfect in de koers. Maar eens in de finale moest Jarne het zelf doen. En dat deed hij. In de slotronde reed hij op de lastige Val d’Enfer, een klim van bijna twee kilometer aan 10%, naar koploper O’Brian. De Wellenaar liet hem meteen ter plaatse. Niemand bleek in staat om bergop het supertalent uit Wellen bij te houden.
Boven had Widar een voorsprong van 10”. Niet veel met nog een uitloper en een technische afdaling van zo’n 5km voor de boeg.
De Fransman Decomble, enkele dagen eerder nog 3de op het EK tijdrijden, gaf zich niet gewonnen en hield de kloof klein tijdens die afdaling die zeker niet eentje voor angsthazen was.
Widar deed dit voortreffelijk. Eens beneden wachtte hem nog een tijdrit van 3km. Decomble naderde niet meer en zo reed een fantastische Widar solo naar de Europese titel. De WK-teleurstelling is helemaal doorgespoeld.
Limburg boven dus want nadat Jonathan Vervenne enkele dagen geleden al Europees kampioen tijdrijden werd, lukte daar nu ook Jarno Widar in.






